کشاورزی

مهمترین عامل بقای صنعت کشاورزی، آب است. در کشور ما که دارای نواحی بیابانی و خشک است، بخش عمده‌ی نیاز به آب، از منابع زیرزمینی، یعنی چاه‌ها تامین می‌شود. در برخی از مناطق، تنها منبع تامین آب مورد نیاز کشاورزی، چاه‌ها هستند. بدیهی است مدیریت و بهره‌برداری اصولی از چاه، می‌تواند در کاهش هزینه‌های این بخش موثر باشد.

چاه به عنوان یک سیستم مکانیکی، نیازمند تعمیر و نگهداری است. درصورتی که فرایند تعمیر و نگهداری چاه به طور منظم انجام نشود، چاه دچار پیری و زوال می‌شود. از اثرات زوال چاه می‌توان به کاهش آب‌دهی، افزایش افت دینامیکی و افزایش برق مصرفی اشاره نمود. همانطور که نسبت به تعویض تسمه تایم یا روغن خودروی شخصی‌مان اقدام می‌کنیم، بایستی برای تعمیر و نگهداری چاه نیز اقدام نماییم. رسوباتی که در سطح جدار و یا پشت لوله جدار در فضای بین گراول پک تشکیل می‌شوند، مهم‌ترین علت افزایش افت دینامیکی و یا کاهش آب‌دهی، تنگ‌تر شدن مسیر‌های جریان آب به دلیل مهاجرت ریزدانه‌ها و تشکیل رسوباتی مانند بی‌کربنات‌ها است. با انجام عملیات احیای چاه، اثرات پیری و زوال چاه را کم می‌کنیم و بازدهی و بهره‌وری چاه را افزایش می‌دهیم.

کشت و صنعت

احیا و افزایش آبدهی چاه‌های عمیق آب کشاورزی

آب یک منبع مهم برای تولید محصولات کشاورزی است و نقش مهمی در امنیت غذایی دارد. کشاورزی آبیاری 20 درصد از کل زمین‌های زیر کشت را در بر می‌گیرد و 40 درصد از کل مواد غذایی تولید شده در جهان را تشکیل می‌دهد. کشاورزی آبیاری به طور متوسط حداقل دو برابر محصول دیم در هر واحد زمین محصول تولید می‌کند، در نتیجه امکان تشدید تولید و تنوع محصولات بیشتر فراهم می‌شود. اما مشکلات آبیاری، حفر چاه‌ عمیق برای این کار، رسوب‌زدایی و در ادامه مشکلاتی که برای احیا و افزایش آبدهی پیش می‌آید روندی است که به این نوع کشاورزی افزوده می‌شود؛ که در ادامه به بررسی و راه حل‌های این مشکل خواهیم پرداخت.